22-11-09

Cognitieve gedragstherapie: klinkklare onzin

Een ieder, die de reeds bestaande berichten op deze blog gelezen heeft zal zich ondertussen wel realizeren, dat het toewijzen van psychische, psychosomatische problemen aan lijders van het chronische vermoeidheidssyndroom, onzin is, en hierbij is dan ook de kous af dat cognitieve gedragstherapie CVS ( Chronische VermoeidheidsSyndroom )/ ME ( Myalgische Encephalomyelitis ) zou kunnen genezen.

Volgens mij is het inderdaad - zoals op sommige websites wordt beweerd - opdat de verzekeringsinstellingen de slachtoffers niet zouden moeten uitbetalen, maar nu de oplossing nabij is, is dit misschien ook niet meer nodig, tenzij er sprake zou zijn van irreversibele (dus onomkeerbare) schade.

Toegegeven, het leek ongeloofwaardig, maar ondertussen is bewezen dat het niet zo is.

20-11-09

Inzicht in het prikkelbare (of lekke) darmsyndroom

Voordat ik - nu zo'n 5 jaar geleden - plots aan spasmofilie begon te lijden, leed ik aan het prikkelbare (of lekke) darmsyndroom (PDS).

Ik at 's morgen bruine boterhammen, appelsienen of clementines, en 1 tot 2 bananen. 's Middags at ik gewoon de wel erg gezonde dagschotel op't werk.

's Avonds nog eens een weinig warm bij m'n ouders thuis.(Ik kan me niet herinneren dat ik regelmatig appels at, maar ik meen van wel, 's avonds, na de maaltijd en na het sporten. Ik at ook dagelijks gezouten pistachenoten, ook 's avonds na het avondeten en dus na het sporten.)

Maar nu komt het: In de late avond (rond 23u) kreeg ik telkens dagelijks zin in een pita, en met wat eet je nu pita?

Met look en ajuin (Beiden zeer goede bronnen van zwavel.)

Op'n gegeven moment begon ik al problemen te krijgen van 'n luchtige en versnelde stoelgang na de maaltijd op het werk.

Ik had slechts een weinig slaap nodig (4u per dag en minder) en moest 's morgens om 4u of 5u hoogdringend plassen, verder voelde ik me tijdens de dag als het ware zeer goed en zweverig (als het ware gedopeerd en zo zagen sommige collegas dit ook, dat ik als het ware iets gesnoven had of zo, terwijl ik nog nooit drugs gebruikt heb, met uitzondering van alcohol dan, dat als softdrug kan worden beschouwd).

Ik had het steeds erg warm, transpireerde veel in het gelaat, en had een redelijke oorsmeer productie en talgproductie in het aangezicht.

Ik had toen ook steeds dorst en dit werd ook door de nieren en waterblaas tegen zeer hoog tempo verwerkt.

Enkele maanden later werd de keuken van het bedrijf waar ik werkte overgenomen door een ander cateringbedrijf.

In plaats van gezond te eten, en mede door het overlijden van m'n vader, verwaarloosde ik m'n ontbijt meer en meer en at ik enkel 2 bananen 's morgens. (En ook toen snoepte ik ook nog veel op't werk, tot ook die snoepautomaten werden afgeschaft.)

Ik kreeg meer en meer last van vermoeidheid en pijn in de darmen.

Tot bloedens toe...

Na 2 jaar enkel bananen 's morgens, 's middags een belegd broodje, en 's avonds een poging om voor m'n gehandicapte, weduwe moeder proberen te koken, doch te vermoeid hiervoor, en toch nog geregeld een pita met de vernoemde zwavelingrediënten van hierboven, ben ik 2 weken opgenomen geweest in het ziekenhuis voor onderzoek vanwege de onverklaarbare rectale bloedingen.

Er werd met een endoscopie een poreuze, geirriteerde, doch verder gezonde darm vastgesteld, verder was het bloedonderzoek gefaald wegens de invloed van teveel gal (zwavel is belangrijk bij de productie van gal!!!) in het bloed.

Ik ben toen plots gestopt met pita en bananen te eten en overgestapt naar wit brood en at toen verder gezond en ... de symptomen minderden.

Ik ben me toen enorm beter gaan voelen in m'n darmen, doch ik bleef nog steeds moe.

CONCLUSIE: Ik ben van oordeel dat een teveel aan zwavel de oorzaak is van het prikkelbare (lekke) darmsyndroom, in combinatie met mogelijk een tekort aan appelzuur (vandaar de vermoeidheid en mogelijke omzetting tot zwavelzuur van het zwaveloverschot, die uiteindelijk de darm doen lekslaan, tot bloedens toe).

En waarschijnlijk spelen er wel een aantal andere elementen ook een rol.

Doordat het lichaam gewoon is dit zwaveloverschot te verwerken, kan dit plots omslaan in het chronisch vermoeidheidssyndroom, door het reeds bestaande  tekort aan appelzuur, en de ondertussen uitgeputte zwavelreserve.

Dit is wat me dan ook overkomen is:

Van prikkelbare (of lekke) darmsyndroom, naar een periode van serieuze oververmoeidheid, die dan overslaat in CVS ( Chronisch VermoeidheidsSyndroom )/ME ( Myalgische Encephalomyelitis ), in mijn geval: spasmofilie.

De laatste fase, gaat onder andere gepaard met verminderde eetlust, verminderde dorst, verminderd talgproductie in het gelaat, verminderde slijmvlieswerking, verminderde speekselklierwerking en verminderde oorsmeerwerking, alsook verminderde eeltaangroei op handen en voeten, het onwel worden bij het eten van suikers, of gewoon na het eten, na een stresssituatie die normaal een adrenalineboost tot gevolg zou moeten hebben, bij het eten van chocolade, (gezouten) kazen, koffie, azijn (geeft hevige reactie op dit syndroom!!!), ...

Zonlicht helpt en houdt je dag goed, tot de avond valt, waarna het niet uitgesloten is dat je zenuwstelsel s' nachts toch nog crashed... (Vitamine D).

Ah ja, nog iets heel belangrijk:

1.) Het prikkelbare darmsyndroom (ook wel eens spastische colon genoemd) vermeerdert de peristaltische beweging,

vandaar de snelle spijsvertering en spastische darmen,

en de neiging om meer en meer te eten,

het versnelt volgens mij ook de stofwisseling.

2.) Het chronische vermoeidheidssyndroom vertraagt de peristaltische beweging,

vandaar dat slikken wordt bemoeilijkt,

en men als het ware een krop in de keel voelt,

men zou dan ook geen spastische darmen kunnen hebben,

en het verklaart ook de verminderde eetlust,

het vertraagt volgens mij ook de stofwisseling.